Chełm – jedno z największych miast przy wschodniej granicy Unii Europejskiej, liczy około 60 tys. mieszkańców. To dawna stolica księstwa, województwa i ziemi chełmskiej. Miasto o wielokulturowych tradycjach, ze swym kształtem i walorami architektonicznymi stanowi jeden z najciekawszych zakątków współczesnej Polski, to gród o ponad tysiącletniej historii...
Chełm leży na Wyżynie Lubelskiej, nad rzeką Uherką - lewym dopływem Bugu, na zboczach wyniosłego kredowego wzniesienia. Nazwa miasta ma charakter topograficzny i wiąże się z ukształtowaniem terenu najstarszej jego części tj. Góry Chełmskiej (237 m.n.p.m.), będącej kolebką miasta. W języku staropolskim słowo „chełm” znaczyło tyle co pagór, wzgórze.
Historyczne położenie geopolityczne Chełma na styku Polski i Rusi, katolicyzmu i prawosławia decydowało o ogromnym bogactwie dziejowym tego regionu. Na przestrzeni wieków miasto zamieszkiwali katolicy, prawosławni, unici, żydzi i protestanci, tworząc mozaikę narodowości, kultur, wyznań i języków. Ślady ich współistnienia do dziś są widoczne w nazewnictwie, zabudowie, tradycji i klimacie miasta.